دربی لاکپشتها؛ سنت عجیب و خندهدار آمریکایی
مقدمه: خواندن درباره دربی لاکپشتها؛ سنت عجیب و خندهدار آمریکایی ما را به دنیایی از سرگرمیهای نوستالژیک و فراموششده میبرد. مسابقاتی که شاید در نگاه اول کند و کسلکننده به نظر برسند، اما تاریخچهای پر از هیجان، شرطبندی و حتی حضور مافیا در پشت پرده خود دارند! این رسم قدیمی که هنوز هم در برخی شهرهای کوچک زنده مانده است، به خوبی نشان میدهد که انسانها در گذشته چگونه با سادهترین چیزها برای خود تفریح و هیجان میساختند. ما در تیم تحریریه مجله مرام مگ این گزارش جذاب و تاریخی را برای شما آماده کردهایم تا با یکی از عجیبترین رسوم سرگرمی در جهان آشنا شوید. از شما دعوت میکنیم برای گپ زدن درباره این رسوم جالب، به اشتراکگذاری مطالب عجیب و پیدا کردن دوستان جدید، همین حالا در یک چت روم صمیمی و دوستانه به جمع ما در مرام چت بپیوندید.
ریشه دربی لاکپشتها در تاریخ سرگرمی
درباره دربی لاکپشتها چه میدانید؟ در نگاه اول، مسابقه لاکپشتها چندان هیجانانگیز به نظر نمیرسد، اما کسانی که آن را دیدهاند خیلی زود جذب آن شدهاند. این سرگرمی هم خندهدار است، هم پرتعلیق و هم به شکلی عجیب گیرا؛ چیزی که انگار به دورهای قدیمیتر تعلق دارد.
مسابقه لاکپشتها بخشی کوچک اما ماندگار از فرهنگ عامه آمریکا است. این رسم که در اوایل قرن بیستم رواج پیدا کرد (و گاهی «دربی لاکپشتها» نامیده میشود)، از نمایشگاههای محلی و برنامههای غرب وحشی به شهرهای مختلف آمریکا راه یافت. در سال ۱۹۳۰، روزنامه بالتیمور سان حتی گزارش داد که اطرافیان آل کاپون یکبار ۵۰۰۰ لاکپشت برای مسابقه در بارهای مخفی شیکاگو خریده بودند، اما وقتی حیوانات آنطور که انتظار میرفت همکاری نکردند، آنها را آزاد کردند.
قوانین مسابقه و دغدغههای امروزی
تقریباً یک قرن بعد، مسابقه لاکپشتها دیگر مثل گذشته محبوب نیست. با این حال، در جاهایی که هنوز برگزار میشود، مردم با پرسشی روبهرو شدهاند که قبلاً چندان مطرح نبود: این مسابقهها دقیقاً چه تأثیری بر خود لاکپشتها دارند؟ در این مسابقه لاکپشتها در مرکز یک دایره رها میشوند و هرکدام که زودتر از دایره بیرون برود برنده است.
الکس هیب؛ محقق دنیای لاکپشتها
الکس هیب از کودکی به لاکپشتها علاقه داشت. وقتی ۱۴ ساله بود، با یک لاکپشت جعبهای سهپا در مزرعه خانوادگیشان در جنوبشرقی میزوری آشنا شد و رفتار و حرکت آن را در طبیعت زیر نظر گرفت. این علاقه با او ماند.
سالها بعد، وقتی بزرگ شد، متوجه شد در جشنوارههای محلی و کوچک اطراف محل زندگیاش مسابقه لاکپشت برگزار میشود. بعد یکی دیگر را دید، و یکی دیگر. او میگوید: «به یک جشنواره رفتم و مسابقه لاکپشتها را دیدم، بعد به جشنواره دیگری رفتم و باز هم همان را دیدم. شروع کردم به فکر کردن که اصلاً چند تا از این مسابقهها وجود دارد؟»
همین سؤال باعث شد او که حالا ۳۵ ساله و دانشمند علوم کامپیوتر است، گروهی به نام «کارگروه مسابقه لاکپشت» راهاندازی کند. از سال ۲۰۱۹، او و بیش از صد داوطلب شروع کردند به ثبت و مستندسازی مسابقههای لاکپشت در سراسر آمریکا، عمدتاً در نمایشگاهها، جشنوارهها و شهرهای کوچک.
این کار ادامه پژوهشهای قبلی سارا ریب بود که در سال ۱۹۹۸ حدود ۳۰ مسابقه لاکپشت در ایالت کانزاس را ثبت کرده بود. اما شبکههای اجتماعی به پروژه هیب این امکان را دادند که در مقیاسی بسیار گستردهتر انجام شود. او میگوید: «تعدادشان خیلی بیشتر از چیزی بود که فکر میکردیم. هزاران لاکپشت در این مسابقهها شرکت داشتند».
دوران طلایی؛ از مزرعه میلر تا بارهای شیکاگو
مرکز اصلی شکلگیری این مسابقهها مزرعه ۱۰۱ برادران میلر در نزدیکی شهر پانکا در اوکلاهما بود. این مجموعه بزرگ دامداری بعدها فعالیتهایش را گسترش داد و علاوه بر رودئو، نمایشها و برنامههای سرگرمی مختلفی برگزار میکرد.
در سال ۱۹۲۴، مسابقه لاکپشت هم به این برنامهها اضافه شد. به گفته یک تاریخپژوه، اولین مسابقه ۲۱۴ لاکپشت داشت. دو سال بعد این تعداد به بیش از ۲۳۰۰ رسید و تا سال ۱۹۲۸ به حدود ۵۰۰۰ شرکتکننده افزایش یافت.
برنده مسابقه سال ۱۹۲۷ توانست مسیر حدود ۲۳ متری را در یک دقیقه و ۲۸ ثانیه طی کند و یک جام نقره و ۳۸۷۰ دلار جایزه بگیرد. حتی زمانی که این مزرعه در سال ۱۹۳۱ تعطیل شد، مسابقهها به شهرها و مناطق دیگر گسترش پیدا کردند.
بخشی از این مسابقهها به داخل شهرها و بارها منتقل شد، بهویژه در شهرهایی مثل شیکاگو. این مسابقهها پر سر و صداتر بودند و گاهی با شرطبندیهای غیررسمی همراه میشدند، اما بهمرور جذابیتشان کمتر شد. یکی از مشکلات این بود که از یک گروه ثابت از لاکپشتها استفاده میشد و نگهداری طولانیمدت آنها در اسارت چالشهایی ایجاد میکرد.
زنده ماندن یک سنت در شهرهای کوچک آمریکا
با این حال، در شهرهای کوچک آمریکا این سنت هنوز زنده است. بین سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱، گروه هیب جامعترین بررسی از مسابقههای امروزی را انجام داد. آنها ۶۱۵ مسابقه سالانه در ۳۰ ایالت شناسایی کردند و بیش از ۱۰ هزار لاکپشت را در ۲۶۸ مسابقه که بهصورت حضوری مشاهده شده بود ثبت کردند. نتایج این تحقیق در سال ۲۰۲۴ در یک مجله علمی منتشر شد.
نتایج نشان داد که بیشتر این مسابقهها در نمایشگاهها و جشنوارههای محلی برگزار میشوند، عمدتاً در منطقه دشتهای مرکزی آمریکا، و اوج آنها در حوالی چهارم ژوئیه است. هیب میگوید: «آن روز واقعاً شلوغترین زمان است. بیش از صد مسابقه لاکپشت در یک روز برگزار میشود».
در حالی که بعضی شهرهای کوچک فقط سالی یکبار این مسابقه را برگزار میکنند، در برخی جاها این رویداد به یک سنت ثابت تبدیل شده است. در شهر نیسوا در مینهسوتا، از سال ۱۹۶۳ هر چهارشنبه بعدازظهر مسابقه لاکپشت برگزار میشود. این برنامه که توسط اتاق بازرگانی محلی سازماندهی میشود، یکی از بخشهای اصلی فصل تابستان این شهر است و هر بار صدها نفر را جذب میکند.
خانوادهها برنامه سفر خود را با این رویداد هماهنگ میکنند و کسبوکارهای محلی به حضور جمعیت وابستهاند. یکی از مسئولان محلی میگوید: «خیلیها میگویند اصلاً نمیتوانند تصور کنند نیسوا بدون مسابقه لاکپشت چه شکلی میشد».
سخن پایانی: تفریحاتی که با گذر زمان تغییر میکنند
دربی لاکپشتها نمادی از دوران گذشته است؛ زمانی که تفریحات مردم بسیار سادهتر بود و خبری از تکنولوژیهای پیچیده و بازیهای ویدیویی نبود. هرچند امروزه با افزایش آگاهی درباره حقوق حیوانات، نگاهها به چنین رویدادهایی تغییر کرده است، اما نمیتوان نقش آنها را در شکلگیری فرهنگ و نوستالژی شهرهای کوچک نادیده گرفت. ما در تحریریهی مجله مرام مگ همواره در تلاشیم تا زوایای پنهان و جالب تاریخ و فرهنگ را برای شما آشکار کنیم. شما مخاطبان عزیز هم میتوانید نظرات خود را درباره این سنتهای قدیمی و عجیب، در یک چت روم صمیمی با ما و دیگر دوستانتان در مرام چت به اشتراک بگذارید.
